SPM -Tujuan Perniagaan dan Pemilikan Perniagaan– klasifikasi Perniagaan (saiz)
Klasifikasi perniagaan adalah pengelasan atau penyusunan perniagaan dalam suatu kelompok berdasarkan kriteria yang ditetapkan.
Perniagaan diklasifikasikan dalam bentuk saiz dan sektor
Saiz
Saiz ditentukan melalui:
Jumlah pekerja tetap dan jualan tahunan

Saiz perniagaan terdiri daripada:
-kecil
-sederhana
-besar

Sektor Perkhidmatan
Sektor Kecil Perkhidmatan
-bilangan pekerja tetap adalah 5-30 orang
-jumlah keuntungan adalah daripada RM 300,000 hingga RM 3 juta.

Sektor Sederhana Perkhidmatan
-bilangan pekerja tetap adalah 30 – 75 orang
-Jumlah keuntungan adalah daripada RM 3 juta hinggaRM 20 juta

Sektor Besar Perkhidmatan
-bilangan pekerja 75 orang dan ke atas
-jumlah keuntungan adalah daripada RM 20 juta ke atas

Sektor Pengilangan (pembuatan barangan)
Sektor kecil Pengilangan
-bilangan pekerja tetap adalah 5 hingga 75 orang
-jumlah keuntungan adalah daripada RM 300,000 hingga RM15 juta

Sektor Sederhana Pengilangan
-bilangan pekerja tetap adalah daripada 75 orang hingga 200 orang
-jumlah keuntungan adalah daripada RM 15 juta hingga RM 50 juta

Sektor Besar Pengilangan
-bilangan pekerja tetap adalah daripada 200 orang ke atas
-jumlah keuntungan adalah daripada RM 50 juta ke atas

Kelebihan Sektor Kecil Perniagaan
-kos upah yang murah
-kos overhed yang rendah
-fleksibel dalam menentukan arah tuju perniagaan dan merangka strategi perniagaan
-dapat menyelesaikan masalah perniagaan dengan mudah

Kekurangan Sektor Kecil Perniagaan
-kekurangan sumber kewangan
-kos pengeluaran yang tinggi
-daya bersaing yang tinggi
-kurang mendapatkan tenaga kerja yang mahir

Cabaran Sektor Kecil Perniagaan
-Usaha untuk memotivasikan pekerja yang berhadap dengan bebanan kerja yang berat
-kos overhed yang tinggi
-usaha untuk mengekalkan pelanggan yang sedia ada atau menambahkan pelanggan baru
-masalah pelanggan yang Lambat bayar hutang
-masalah dari segi aliran tunai

Kelebihan Sektor Sederhana Perniagaan
-mudah ditubuhkan
-fleksibel
-semangat pasukan yang tinggi

Kekurangan Sektor Sederhana Perniagaan
-wujud jurang hubungan antara pekerja dan majikan
-kurang sumber untuk menyediakan latihan
-pekerja agak sukar untuk memajukan kerjaya

Cabaran Sektor Sederhana Perniagaan
-undang -undang dan peraturan kerajaan yang harus dipatuhi
-untuk meningkatkan hasil kerana perbelanjaan yang tinggi
-pengambilan pekerja mahir

Kelebihan Sektor Besar Perniagaan
-menikmati konsep ekonomi bidaan (kos seunit dapat dikurangkan melalui pengeluaran yang banyak )
-wujud pengkhususan dan dapat menguasai pasaran

Kekurangan Sektor Besar Perniagaan
-wujud jurang antara hubungan majikan dan pekerja
-komunikasi yang kurang dan salah faham mudah terjadi antara jabatan
-adanya birokrasi
-perkara menjadi lambat dan sukar diselesaikan kerana terpaksa melalui prosedur dan harus mengikut polisi
-pengaruh ekonomi dan politik memainkan peranan yang penting
-boleh mendapat kerugian yang besar

Cabaran Sektor Besar Perniagaan
-pasaran yang tidak menentu
-perniagaan perlu peka terhadap perubahan peraturan atau undang-undang
-meningkatkan keuntungan pada setiap tahun
-persaingan sengit dalam perniagaan dan untuk mengambil pekerja

Bab 1 – Tujuan Perniagaan dan Pemilikan Perniagaan- Perkembangan Sektor Perniagaan di Malaysia
Di Malaysia sektor perniagaan dibahagikan kepada tiga iaitu:
-Sektor Utama
-Sektor Kedua
-Sektor Ketiga
Tumpuan pada sektor perniagaan yang berbeza adakan berbeza mengikut waktu di Malaysia.
Bagi memastikan Malaysia dapat berkembang secara maju dan meningkatkan daya saing kerajaan telah berusaha mengembangkan perniagaan di Malaysia yang pelbagai.
Ini termasuklah dengan memberi bantuan insentif, mewujudkan agensi-agensi kerajaan yang dapat membantu sektor perniagaan dan penyediaan program -program bercorak kemajuan perniagaan.
Ekonomi negara semakin berkembang apabila taraf hidup masyarakat di Malaysia meningkat berbanding tahun sebelumnya.
Selepas Merdeka
Tumpuan diberikan kepada sektor pertanian (sektor utama)
Malaysia merupakan pengeluar utama bahan mentah seperti getah dan bijih timah dan pada masa yang sama Malaysia turut banyak mengimport barangan luar.
Sebagai contoh Malaysia mengeksport bahan mentah iaitu getah tapi harus mengimport bahan siap seperti tayar dan produk daripada getah dari negara lain

Era 1990an
Tumpuan diberikan kepada sektor kedua (perkilangan)
Tujuan adalah untuk mengelakkan kebergantungan kepada barangan yang diimport
Pengusaha tempatan diberikan galakan oleh kerajaan untuk meningkatkan pengeluaran
Hasilnya sektor kedua menyumbang kepada eksport Malaysia

Menjelang Abad ke -21
Tumpuan beralih kepada sektor ketiga iaitu sektor perkhidmatan
Sektor Perkhidmatan merangkumi teknologi maklumat dan komunikai
Koridor Raya Multimedia atau MSC diperkenalkan bagi memperkembangkan sektor teknologi maklumat dan komunikasi.
Sektor utama pula memainkan peranan dalam membekalkan bahan mentah kepada sektor perindustrian di negara kita.
Malaysia berusaha untuk mencapai maklumat menjadi negara maju pada tahun 2020 melalui konsep wawasan 2020.

Bab 1 – Tujuan Perniagaan dan Pemilikan Perniagaan- Perkembangan Sektor Perniagaan di Malaysia  

Di Malaysia sektor perniagaan dibahagikan kepada tiga iaitu: 

-Sektor Utama  

-Sektor Kedua  

-Sektor Ketiga 

Tumpuan pada sektor perniagaan yang berbeza adakan berbeza mengikut waktu di Malaysia. 

Bagi memastikan Malaysia dapat berkembang secara maju dan meningkatkan daya saing  kerajaan telah berusaha mengembangkan perniagaan di Malaysia yang pelbagai. 

Ini termasuklah dengan memberi bantuan insentif, mewujudkan agensi-agensi kerajaan yang dapat membantu sektor perniagaan dan penyediaan program -program bercorak kemajuan perniagaan. 

Ekonomi negara semakin berkembang apabila taraf hidup masyarakat di Malaysia meningkat berbanding tahun sebelumnya. 

Selepas Merdeka  

Tumpuan diberikan kepada sektor pertanian (sektor utama) 

Malaysia merupakan pengeluar utama bahan mentah seperti getah dan bijih timah dan pada masa yang sama Malaysia turut banyak mengimport barangan luar. 

Sebagai contoh Malaysia mengeksport bahan mentah iaitu getah tapi harus mengimport bahan siap seperti tayar dan produk daripada getah dari negara lain  

Era 1990an 

Tumpuan diberikan kepada sektor kedua (perkilangan) 

Tujuan adalah untuk mengelakkan kebergantungan kepada barangan yang diimport  

Pengusaha tempatan diberikan galakan oleh kerajaan untuk meningkatkan pengeluaran  

Hasilnya sektor kedua menyumbang kepada eksport Malaysia  


Menjelang Abad ke -21 

Tumpuan beralih kepada sektor ketiga iaitu sektor perkhidmatan  

Sektor Perkhidmatan merangkumi teknologi maklumat dan komunikai  

Koridor Raya Multimedia atau MSC  diperkenalkan bagi memperkembangkan sektor teknologi maklumat dan komunikasi. 

Sektor utama pula memainkan peranan dalam membekalkan bahan mentah kepada sektor perindustrian di negara kita. 

Malaysia berusaha untuk mencapai maklumat menjadi negara maju pada tahun 2020 melalui konsep wawasan 2020.